Het verhaal van Seeds of Love

Ik rijd in een auto met kenteken THC-420. Het is een Jaguar – prachtig, goed onderhouden, negentien jaar oud en nog steeds in topvorm. Wie begrijpt waar het om gaat, maakt er selfies mee. Anderen kijken zwijgend en vragen zich af.

Dat zegt nogal wat over hoe ik naar mijn werk kijk.

Mijn naam is Juha "Jude" Vihervaara. Ik ben 69 jaar en werk voltijds. Niet omdat ik het moet – maar omdat ik het wil.

Maar laten we bij het begin beginnen. Want dit verhaal begon niet met een zakelijk idee.

Een jonge keeper en een verkeerde beslissing

In 2015 las ik een bericht over een jonge ijshockeykeeper genaamd Richard Ullberg. Hij had publiekelijk gesproken over zijn persoonlijke problemen. Hij vertelde ook dat hij steun had gevonden via cannabis – en dat hij schone dopingtests aflegde en niets meer gebruikte.

Het team waarvoor hij toen speelde, Kokkolan Hermes, verbrak zijn contract.

Dat vond ik niet juist. Het was lafheid. Het team had achter zijn speler moeten staan.

Ik schreef erover op Facebook – niet als activist, maar als mens met een mening. Mijn vrouw vroeg me de tekst te verwijderen, omdat haar werk in de gezondheidszorg sterk in strijd was met wat ik had geschreven. Het stigma rond cannabis is een krachtige zaak – het kleeft, bewust of niet, en slaat ook over op de mensen om je heen. Ik hield rekening met haar.

Maar de gedachte verdween nergens naartoe. Nog diezelfde avond ontstond een idee: ik richtte het online tijdschrift Marjaana.fi op, waar ik begon met het publiceren van cannabisnieuws. Het tijdschrift vond snel zijn lezers.

Naar Praag en terug – als andere mensen

In het najaar van 2015 noemde een van de Marjaana-lezers terloops dat er in Praag een cannabisbeurs werd gehouden – de Cannafest. Het idee van zo'n beurs was nieuw voor mij en we besloten te gaan kijken waar het om ging.

Die reis veranderde alles.

Op de beurs zagen we de breedte, kwaliteit en mogelijkheden van de sector in een geheel nieuw licht. Terug thuis was het idee helder: een webshop gespecialiseerd in vaporizors. Van zaden droomden we toen nog niet eens. In december 2015 werden de bedrijfspapieren ingediend bij de Kamer van Koophandel.

Op 20 april 2016 – op 420-dag – ontving de webshop zijn eerste bestelling.

Het was een rode Firefly-vaporizor. De klant zocht verlichting van pijn. Ze had borstkanker.

Haar ben ik niet vergeten.

Wanneer de wet aan jouw kant staat maar bijna niemand anders

Na het eerste jaar van activiteit bestudeerde ik de Finse wetgeving en concludeerde: er is geen wettelijke belemmering voor de invoer van zaden. Ik begon voorzichtig en breidde snel uit.

De douane opende elke zending die we verstuurden. Elke keer. De pakketten kwamen verzegeld aan met tape met de tekst "Geopend door de douane", inhoud gecontroleerd. Ik fotografeerde ze allemaal en plaatste ze op Instagram. Ik belde elke keer de douane – beleefd maar vastberaden – want ze hadden geen wettelijke grond om de invoer te verhinderen. Onze pakketten worden al jaren niet meer geopend.

De banken waren een moeilijker geval. Onze rekeningen werden gesloten. Nieuwe werden niet geopend. We moesten het bedrijf runnen met contant geld. De Staatskas moest gedwongen worden te accepteren dat ik regelmatig naar het belastingkantoor kom om duizenden euro's contant te betalen. Men leert je kennen als je vaak genoeg komt. We stuurden onze pensioenverzekeringspremies ook rechtstreeks naar de deurwaarder, want de deurwaarder accepteerde contanten.

Een keer reisde ik naar Midden-Europa om onze leveranciers te betalen. In mijn handbagage had ik 100.000 euro contant. Bij de veiligheidscontrole werd er lang naar me gekeken.

Toch gaven we niet op. Dat doen we ook vandaag niet.

Mensen maken dit mogelijk

Ik heb een team om me heen opgebouwd waar ik trots op ben. Ik beweer niet de grootste expert in alles binnen de sector te zijn – op het gebied van vaporizors heb ik een duidelijke visie, in de zadenwereld vertrouw ik op mijn team. En dat team is uitzonderlijk.

Er zijn geen mensen naar ons toe gekomen die gewoon op zoek waren naar werk. Er zijn mensen gekomen die van de sector houden. Die gedrevenheid en passie zijn elke dag zichtbaar – in productkennis, in klantenservice en in de manier waarop we over het onderwerp praten. Dat kun je niet kopen of aanleren. Het is er of het is er niet.

Bij ons is het er.

Waarom we doorgaan

Men heeft geprobeerd ons op vele manieren te stoppen. Banken bedienen ons niet. Veel concurrenten volgen in onze voetsporen zonder zelf iets te hebben bedacht. De samenleving behandelt ons legale bedrijf alsof het iets beschamends is.

Toch hebben we de lijn gehouden. We zijn nergens in iets illegaals terechtgekomen. We geven niet op. We verontschuldigen ons niet voor wat we doen.

Ik ben een 69-jarige gepensioneerde die elke dag naar zijn werk rijdt in een Jaguar met kenteken THC-420. Winkels in Helsinki, Turku en Kouvola. Webshop voor heel Europa.

Iemand moest beginnen. Wij zijn begonnen.

– Juha "Jude" Vihervaara, Seeds of Love